 |
 |
 |
تولــــــــــد تو ، تولد همه خوبیهاست
تولد تو ، آغازیست برای یه دنیا مهــربانی
تولـــــد گذشت ، تولد مهربانی
تولد فداکاری ، تولد همه پاکیهــا
تولـــد احساس ، تولد دوست داشتن
تولد خوشبختی ها ، تولد امیـــد
تولد آرامش ، تولد یک فرشــته
تولد یک زیبایی ، تولد یک بـهــــــــار
تولد زلالی دریا ، تولد عشــــق
تولد یک انسان به تمام معنا واقعی
تولد تمام روزهای قشنگ زندگـــــی
تمام واژه ها برای توصیف خوبی های تو حقیرند
و هنــوز جمله ای که بشه تورو باهاش وصف کرد متولد نشده
نوشتن بهانه ی قشنگی برای گفتن خیلی
چیزا......دلتنگیات...غصه هات...دوست دارم
هات...وحتی
خوشحالی هات...وتو می تونی همه ی اینارو با ه
ر کی دلت می خواد قسمت کنی ......
ومن امروز خوشحالم...خوشحال تر از همیشه چون
بهم یاد دادی خوشحال باشم...و ازم خواستی
بخندم...و من خندیدم و تو گفتی تا وقتی بخندم تنهام
نمی زاری..ازم خواستی همیشه خوشحال
باشم... گفتی تا منو داری غمی نداری...و من هم
باور کردم تا وقتی تو رو دارم باید تمام چیزای منفی
رو دورش خط بکشم...چون تو همه چیزی...و من
هر اون چیزی رو که می خوام می تونم تو وجود
پاک
میلادم پیدا کنم ...پس میلادم بخند و خوشحال باش ا
ز این همه شادی و مطمئن باش به قولی که دادم
عمل می کنم و هیچ وقت تویی که همه ی هستی منی
تنهات نمی زارم....
شعله ی عشق تو در خرمن جان
دودی از ناله و شیون افروخت
باز در صبحدمان حادثه ای
دیده ام را به دو چشمان تو دوخت
شوق دیدار تو در بیداری
طمع خواب ز چشمم می برد
ترس یک لحظه جدایی از تو
با تماشای نگاهت می مرد
من اگر شعری به زیبایی شب می گویم
شب چشمان تو بر من آموخت
نغمه ی گرم صدایت در باد
ریشه ی وسوسه را در من سوخت
فرصت بودن دستان تو را
شبح فاصله از من بربود
همه ی علت بی تابی من
تا ابد ماندن این فاصله بود
چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود
چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود
گر جمال جان فزای خویش بنمایی بما
جان ما گر در فزاید حسن تو کم کی شود
دل ز من بردی و پرسیدی که دل گم کرده ای
این چنین طراریت با من مُسلم کی شود
چون مرا دل خستگی از آرزوی روی توست
اینچنین دل خستگی زایل به مرهم کی شود
غم از آن دارم که بی تو همچو حلقه بر درم
تا تو از در درنیایی از دلم غم کی شود
خلوتی می بایدم با تو زهی کار کمان کار کمان
زره ای هم خلوت خورشید عالم کی شود
( سعدی )
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارم
دوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدارمدوستتدار